முள்ளிவாய்க்கால் கஞ்சி:ஒரு இனத்தின் குறியீடு

முள்ளிவாய்க்கால் கஞ்சி: ஒரு இனத்தின் ஈழத் தமிழர்களின்மன உறுதியையும் பறைசாற்றும் ஒரு குறியீடு

முள்ளிவாய்க்கால் கஞ்சி என்பது வெறும் உணவுப் பண்டம் அல்ல; அது ஈழத் தமிழர்களின் வரலாற்றில் அழியாத வடுக்களையும், அதே சமயம் அவர்களின் மன உறுதியையும் பறைசாற்றும் ஒரு குறியீடு.

வரலாற்றுப் பின்னணி

2009-ஆம் ஆண்டு ஈழப்போர் அதன் இறுதிக்கட்டத்தை எட்டியபோது, வன்னிப் பெருநிலப்பரப்பில் மக்கள் ஒரு சிறிய பாதுகாப்பு வலயத்திற்குள் முடக்கப்பட்டனர். அங்கு உணவுப் பொருட்கள் கொண்டு செல்லப்படுவதை இலங்கை அரசு தடுத்ததால், கடும் பஞ்சம் ஏற்பட்டது. அந்தப் பயங்கரமான சூழலில், கிடைத்த சொற்ப அரிசியைக் கொண்டு அதிக நீர் சேர்த்து காய்ச்சப்பட்ட இந்தக் கஞ்சியே பல்லாயிரக்கணக்கான மக்களின் உயிரைக் காத்தது.

கஞ்சியின் முக்கியத்துவம்

• பசியின் அடையாளம்: குண்டுகள் மழைபோல் பொழிந்த வேளையிலும், பதுங்கு குழிகளுக்குள் இருந்த மக்களுக்குக் கிடைத்த ஒரே ஆகாரம் இந்தக் கஞ்சிதான்.

• கூட்டுத் துயரம்: ஒரு பிடி அரிசியைப் பகிர்ந்து கொண்டு குடித்த அந்தக் கஞ்சி, ஈழத் தமிழர்களிடையே இருந்த ஒற்றுமையையும், இழந்த உறவுகளின் வலியையும் நினைவூட்டுகிறது.

• சாட்சியாக கஞ்சி: இதில் உப்பு கூட சரியாக இருக்காது; ஆனால் அந்தச் சுவையற்ற கஞ்சியில் ஒரு இனத்தின் கண்ணீரும் குருதியும் கலந்திருந்தது.

நினைவேந்தல் குறியீடு

ஒவ்வொரு ஆண்டும் மே 18 ‘முள்ளிவாய்க்கால் நினைவு நாளில்’, உலகம் முழுவதும் வாழும் தமிழர்கள் கஞ்சி காய்ச்சி மக்களுக்கு வழங்குகிறார்கள். இது ஆடம்பர உணவுகளைத் தவிர்த்து, தங்கள் முன்னோர்கள் அனுபவித்த துயரத்தை அடுத்த தலைமுறைக்குக் கடத்துவதற்கான ஒரு வழியாகும்.

“முள்ளிவாய்க்கால் கஞ்சி என்பது பசியைத் தீர்த்த உணவு மட்டுமல்ல, அது அடக்குமுறைக்கு எதிராக ஒரு இனம் போராடிய வாழ்வியலின் சாட்சி.”