இலங்கையின் பொருளாதார பிளவு: கடன், நாணய அழுத்தம் மற்றும் கட்டமைப்பு சமநிலை யின்மை

இலங்கையின் பொருளாதார பிளவு: கடன், நாணய அழுத்தம் மற்றும் கட்டமைப்பு சமநிலையின்மை
⊰❉⊱═════════════════⊰❉⊱
எழுதியவர்: ✒️ ஈழத்து நிலவன்
தமிழ்த் தேசிய வரலாற்றாசிரியர் | உலக அரசியல், பொருளாதாரம், உளவுத்துறை மற்றும் இராணுவ விவகார ஆய்வாளர்
⊰❉⊱═════════════════⊰❉⊱

𓂀 அறிமுகம்: வெளிப்படையான நிலைத்தன்மையும் மறைந்திருக்கும் முரண்பாடுகளும் 𓂀

இலங்கையின் தற்போதைய பொருளாதார நிலை இரண்டு வேறுபட்ட உண்மைகளை வெளிப்படுத்துகிறது. ஒரு புறம், சர்வதேச நாணய நிதியம் (International Monetary Fund) ஆதரவில் செயல்படுத்தப்படும் சீர்திருத்த திட்டத்தின் கீழ் சில நிலைத்தன்மை குறியீடுகள் காணப்படுகின்றன. பணவீக்கம் குறைந்துள்ளது, மேலும் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சி மீண்டும் நேர்மறை நிலைக்கு திரும்பியுள்ளது.

இருப்பினும், இந்த ஒட்டுமொத்த புள்ளிவிவரங்களுக்குப் பின்னால், இறையாண்மைக் கடன் நெருக்குதல் (sovereign default), நாணய வீழ்ச்சி மற்றும் கடுமையான அந்நியச் செலாவணி பற்றாக்குறை ஆகியவற்றிலிருந்து இன்னும் மீளாத ஒரு கடுமையான பொருளாதாரக் கட்டமைப்பு மறைந்துள்ளது. தற்போதைய இந்த ஸ்திரத்தன்மை என்பது நுகர்வுத் தேவையினால் உருவான வளர்ச்சி அல்ல; மாறாக, அது வரி அதிகரிப்பு, இறக்குமதி கட்டுப்பாடு, ஊதிய முடக்கம் மற்றும் கடுமையான நிதிச் சிக்கனம் ஆகியவற்றின் மூலம் அரசாங்கக் கொள்கைகளால் கட்டாயப்படுத்தி உருவாக்கப்பட்ட ஒன்றாகும்.

​பேரியல் பொருளாதாரத்தின் இந்த ஸ்திரத்தன்மைக்கும், அடித்தட்டு மக்களின் அன்றாட பொருளாதாரக் கஷ்டங்களுக்கும் இடையே உள்ள இந்த முரண்பாடே இலங்கையின் தற்போதைய நிலையை வரையறுக்கிறது: காகிதத்தில் ஸ்திரப்படுத்தப்பட்ட ஒரு பொருளாதாரம், ஆனால் சமூக ரீதியாகவும் கட்டமைப்பு ரீதியாகவும் இன்னும் கடுமையான அழுத்தத்திற்கு உள்ளாகியுள்ளது.

𓂀 மாக்ரோ பொருளாதார அழுத்தம்: நாணய உறுதியற்ற தன்மையும் வாழ்க்கைச் செலவு அதிகரிப்பும் 𓂀

இலங்கை ரூபாயானது நாள்பட்ட அந்நியச் செலாவணி பற்றாக்குறை மற்றும் இறக்குமதித் தங்கியிருப்பு ஆகியவற்றால் வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு பலவீனமான நாணய மாற்றுச் சூழலிலேயே தொடர்ந்து இயங்கி வருகிறது. நெருக்கடிக்கு பிந்தைய காலத்துடன் ஒப்பிடும்போது நாணய ஏற்ற இறக்கங்கள் குறைந்திருந்தாலும், நாள்பட்ட வர்த்தகப் பற்றாக்குறை காரணமாக ரூபாய் மீதான தேய்மான அழுத்தம் தொடர்ந்து நீடிக்கிறது.

​எரிசக்தி, மருந்துகள் மற்றும் தொழிற்துறைக்கான மூலப்பொருட்கள் ஆகியவற்றில் இலங்கை இன்னும் இறக்குமதியையே பெரிதும் நம்பியுள்ளது. இதன் விளைவாக, உலகளாவிய ரீதியில் ஏற்படும் சிறிய பாதிப்புகள் கூட—எரிசக்தி விலை மாற்றம், கப்பல் போக்குவரத்துத் தடைகள் அல்லது புவிசார் அரசியல் பதற்றங்கள்—நேரடியாக உள்நாட்டுப் பணவீக்கமாக மாறுகின்றன.

​இது ஒரு கட்டமைப்பு முரண்பாட்டை உருவாக்குகிறது: கொள்கை குறிகாட்டிகளில் ஸ்திரத்தன்மை இருப்பது, மக்களின் அன்றாட வாழ்வில் பொருட்களின் விலை மலிவாவதைக் குறிக்காது.

​போக்குவரத்து, பொதுப் பயன்பாடுகள் (மின்சாரம், நீர்) மற்றும் உணவுப் பாதுகாப்பு நெருக்கடிகள் காரணமாக வீட்டுப் பொருளாதார நுகர்வு முறைகள் தொடர்ந்து மாறிவருகின்றன. மறைமுக வரி விதிப்பு முறைகள் மற்றும் மானியக் குறைப்புகள் மூலம், இந்த பொருளாதாரச் சுமை உழைக்கும் வர்க்கம் மற்றும் நடுத்தர வர்க்க மக்கள் மீதே விகிதாசாரத்திற்கு அதிகமாக சுமத்தப்பட்டுள்ளது.

𓂀 அரசுக் கடன் அமைப்பு: நிதி சார்பு வலையின் கட்டமைப்பு 𓂀

இலங்கையின் கடன் நெருக்கடி என்பது வெறும் தற்காலிகமானது அல்ல—அது ஒரு நீடித்த கட்டமைப்புச் சிக்கலாகும். நாட்டின் மொத்தப் பொதுக் கடன் இன்னும் 100 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்களுக்கும் அதிகமாகவே உள்ளது, இதில் வெளிநாட்டுக் கடன் பொறுப்புகள் மிக முக்கியமான பலவீனமாக உள்ளன.

​இந்தக் கடன் கட்டமைப்பை மூன்று ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்ட அடுக்குகளாகப் புரிந்து கொள்ளலாம்:

1. வணிகக் கடன் (International Bonds)

இப்பகுதி பெரும்பாலும் உலகளாவிய நிதிச் சந்தைகளில் வழங்கப்பட்ட இறையாண்மைப் பத்திரங்களை (ISBs) உள்ளடக்கியது. இந்த வழிமுறைகள் பொதுவாக அதிக வட்டி விகிதங்களையும் கடுமையான விதிகளையும் கொண்டவை. கடன் மறுசீரமைப்பின் போது, இந்த பத்திரங்களுக்கு சில பகுதி தள்ளுபடிகள் (haircuts) மற்றும் கால நீடிப்புகள் வழங்கப்பட்டாலும், நீண்ட காலத்திற்குச் செலுத்த வேண்டிய மிக அதிக செலவுமிக்க கடனாக இதுவே தொடர்கிறது.

2. இருதரப்பு கடன் ( நாடுகளுக்கு இடையிலான கடன் )

இப்பிரிவில் சீனா, ஜப்பான் மற்றும் இந்தியா போன்ற நாடுகளிடமிருந்து பெற்ற கடன்கள் அடங்கும். சமீபத்திய மறுசீரமைப்பு ஒப்பந்தங்கள் அசல் தொகையைக் குறைப்பதை விட, திருப்பிச் செலுத்தும் காலத்தை நீடிப்பதற்கே முன்னுரிமை அளித்துள்ளன. இதன் பொருள் கடன் பொறுப்புகள் தள்ளிவைக்கப்பட்டுள்ளனவே தவிர, ஒழிக்கப்படவில்லை; இது நீண்ட கால நிதி அழுத்தத்தைத் தக்கவைக்கிறது.

3. பல்தரப்பு கடன் (Multilateral Debt)

உலக வங்கி மற்றும் ஆசிய வளர்ச்சி வங்கி (ADB) போன்ற நிறுவனங்களின் கடன்கள் பொதுவாக ‘முன்னுரிமை பெற்ற கடன்’ (preferred creditor) பொறுப்புகளாக வகைப்படுத்தப்படுகின்றன. இந்தக் கடன்கள் மறுசீரமைப்புக்கோ அல்லது தள்ளுபடிக்கோ உட்பட்டவை அல்ல, அவை முழுமையாகச் செலுத்தப்பட வேண்டும்.

​இதன் விளைவாக, ஒரு பிரிவில் கிடைக்கும் தளர்வு மற்றொரு பிரிவின் கடுமையான விதிகளால் ஈடுசெய்யப்பட்டு, பல தசாப்தங்களாகத் தொடரும் நீண்ட காலக் கடன் திருப்பிச் செலுத்தும் சுழற்சியை உருவாக்குகிறது.

𓂀 IMF திட்ட வடிவமைப்பு: நிலைத்தன்மைக்கான கட்டுப்பாட்டு பொருளாதாரம் 𓂀

சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் ஆதரவுடன் தற்பொழுது நடப்பில் இருக்கும் சீர்திருத்தத் திட்டம் நிதி ஒருங்கிணைப்பு, வருவாய் மேம்பாடு மற்றும் கட்டமைப்புச் திருத்தங்களைச் சுற்றியே கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது.

​அதன் முக்கிய கூறுகள் பின்வருமாறு:

* மதிப்புக் கூட்டு வரி (VAT) மற்றும் வருமான வரி வரம்புகளை விரிவுபடுத்துதல்

* அரச பொதுச் செலவுகள் மற்றும் மானியங்களைக் குறைத்தல்

* எரிபொருள் மற்றும் பொதுப் பயன்பாடுகளுக்கு சந்தை சார்ந்த விலை நிர்ணய முறைகள்

* அரசாங்கத்திற்குச் சொந்தமான நிறுவனங்களை (SOEs) சீர்திருத்துதல்

* மத்திய வங்கியின் சுயாதீனத்தைப் பலப்படுத்துதல்

இந்த நடவடிக்கைகள் வெளிநாட்டுச் சமநிலையை உறுதிப்படுத்தி, முதலீட்டாளர்களின் நம்பிக்கையை மீட்டெடுத்தாலும், அவை குறுகிய மற்றும் நடுத்தர காலத்தில் உள்நாட்டு நுகர்வை முடக்குகின்றன. இந்த கொள்கை வடிவமைப்பு, உடனடி சமூக வளர்ச்சியை விட மேக்ரோ-பொருளாதார நம்பகத்தன்மைக்கே முன்னுரிமை அளிக்கிறது. இது சமூகத்தின் பல்வேறு பிரிவினரிடையே சமமற்ற முறையில் பரவும் ஒரு மாற்றக் காலப் பொருளாதாரத்தை உருவாக்குகிறது.

𓂀 பிராந்திய மற்றும் அரசியல் பொருளாதாரப் பரிமாணங்கள்: கட்டமைப்பு சமநிலையின்மையும் போருக்குப் பிந்தைய நிர்வாகமும் 𓂀

இலங்கையின் பொருளாதாரப் புவியியல் ஆழமான வரலாற்று மற்றும் அரசியல் சமச்சீரற்ற தன்மையை பிரதிபலிக்கிறது. பல தசாப்த கால உள்நாட்டுப் போரினால் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்ட வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்கள், உள்கட்டமைப்பு இடைவெளிகள், முதலீட்டுப் பற்றாக்குறை மற்றும் வேலைவாய்ப்புச் சந்தை சீர்குலைவுகளைத் தொடர்ந்து எதிர்கொண்டு வருகின்றன.

​இந்த வேறுபாடுகள் கல்வி மற்றும் கொள்கை வட்டாரங்களில் பரவலாக விவாதிக்கப்படுகின்றன. அரசாங்கத் திட்டங்கள் மறுசீரமைப்பு மற்றும் நல்லிணக்கத்தை வலியுறுத்தினாலும், அபிவிருத்தி முடிவுகள் சமமற்றதாகவே உள்ளன என்றும், பாதிக்கப்பட்ட பிராந்தியங்களில் நிறுவனங்களின் மீதான மக்களின் நம்பிக்கை தேசிய சராசரியை விடக் குறைவாகவே உள்ளது என்றும் விமர்சகர்கள் வாதிடுகின்றனர்.

​எனவே, சவால் என்பது பொருளாதார ரீதியானது மட்டுமல்ல, நிறுவன ரீதியானதுமாகும்: வெளிப்புறக் கடன் கட்டுப்பாடுகளின் கீழ் தேசிய நிதி ஸ்திரத்தன்மையைப் பேணுகின்ற அதே வேளையில், பாதிக்கப்பட்ட பிராந்தியப் பொருளாதாரங்களை எவ்வாறு மீண்டும் கட்டியெழுப்புவது என்பதே அந்த சவாலாகும்.

𓂀 புலம்பெயர் முதலீடு மற்றும் பொருளாதார முரண்பாடு 𓂀

புலம்பெயர்ந்து வாழும் தமிழ் மக்கள் அனுப்பும் பணம் (Remittances) மற்றும் தனிப்பட்ட இடமாற்றங்கள் மூலம் அந்நியச் செலாவணி வருவாயின் குறிப்பிடத்தக்க ஆதாரமாக விளங்குகின்றனர். இந்த நிதியோட்டம் செலுத்துகைச் சமநிலையை (balance-of-payments) பேணுவதில் ஒரு முக்கியமான ஸ்திரப்படுத்தும் பங்கை வகிக்கிறது.

​இருப்பினும், முறையான அரசாங்க வழிகள் ஊடாக புலம்பெயர் சமூகத்தினர் முதலீடுகளில் பங்கேற்பது இன்னும் சிக்கலானதாகவே உள்ளது. இதற்குக் கூறப்படும் பொதுவான காரணங்கள்:

* முறையற்ற ஒழுங்குமுறை விதிகள் (Regulatory uncertainty)

* சொத்துரிமை மற்றும் சட்ட அமலாக்க அபாயங்கள்

* அரசியல் ரீதியான ஆபத்துகள்

* நாணய மாற்றத்தில் ஏற்படும் இழப்புகள்

* அரசு நிறுவனங்கள் மீதான நம்பிக்கைப் பற்றாக்குறை

மேக்ரோ மட்டத்தில், புலம்பெயர் மக்களின் பணம் குடும்ப நுகர்வு மற்றும் இறக்குமதி நிதிக்கு ஆதரவளிக்கும் ஒரு நிலையான நிதி ஆதாரமாகச் செயல்படுகிறது. இருப்பினும், மைக்ரோ (நுண்ணின) மட்டத்தில், இந்த நிதியோட்டங்களை நீண்ட கால உற்பத்தி முதலீடுகளாக மாற்றுவது இன்னும் கட்டமைப்பளவில் மட்டுப்படுத்தப்பட்டதாகவே உள்ளது. இது ஒரு இரட்டைப் பொருளாதாரத்தை உருவாக்குகிறது: ஒன்று வெளிப்புற வருவாய் ஓட்டங்களால் தக்கவைக்கப்படுகிறது, மற்றொன்று உள்நாட்டு மூலதன உருவாக்கத் திறனில் முடக்கப்பட்டுள்ளது.

𓂀 புலம்பெயர் பணம்: மறைந்திருக்கும் பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மை பொறிமுறை 𓂀

புலம்பெயர் தொழிலாளர்களின் பணம் இலங்கையின் மிக நிலையான அந்நியச் செலாவணி ஆதாரங்களில் ஒன்றாகத் தொடர்கிறது. வெளிப்புற நீர்மைத்தன்மையை (external liquidity) பராமரிப்பதற்கும், இறக்குமதிக்கான நிதியளிப்பதற்கும், வங்கி அமைப்பை ஸ்திரப்படுத்துவதற்கும் இந்த நிதியோட்டங்கள் முக்கியமானவை.

​ஏற்றுமதி வருவாயைப் போலன்றி, புலம்பெயர் பணமானது மூலப்பொருள் இறக்குமதிச் செலவுகளுடன் பிணைக்கப்படாததால், அது நிகர அந்நியச் செலாவணி வருவாயின் அதிக தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் ஆதாரமாக மாறுகிறது. இது வெளிநாட்டு அதிர்ச்சிகளைத் தாங்கவும், மத்திய வங்கியின் கையிருப்பு மீதான அழுத்தத்தைக் குறைக்கவும் உதவுகிறது.

​கட்டமைப்பு ரீதியாகப் பார்த்தால், புலம்பெயர் தமிழர்களின் பணமே முழு பொருளாதார அமைப்பினதும், குறிப்பாக வெளிப்புறப் பாதிப்புகள் ஏற்படும் காலங்களில், ஒரு அமைதியான தூணாகச் செயல்படுகிறது.

𓂀 முடிவுரை: விரிவாக்கத்தில் அல்ல, கட்டுப்பாட்டில் கட்டப்பட்ட ஒரு மீட்பு 𓂀

இலங்கையின் தற்போதைய பொருளாதாரப் பாதை என்பது விரிவாக்க வளர்ச்சியை நோக்கிய மீட்பு அல்ல, மாறாகக் கட்டுப்பாடுகளுக்கு உட்பட்ட ஒரு தற்காலிக ஸ்திரத்தன்மையே ஆகும். நாடு கடுமையான நெருக்கடி நிலைகளிலிருந்து தப்பியோடியிருந்தாலும், இன்னும் அதிக கடன் மற்றும் குறைந்த வளர்ச்சி என்ற சுழற்சிக்குள்ளேயே சிக்கியுள்ளது.

​முக்கியமான கட்டமைப்பு சவால் என்பது வெறும் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துவது மட்டுமல்ல, பொருளாதாரத்தின் அடிப்படையை நுகர்வு சார்ந்த உயிர்வாழ்வுப் பொருளாதாரத்திலிருந்து, முதலீடு சார்ந்த வளர்ச்சிப் பொருளாதாரமாக மாற்றுவதாகும்.

​அந்த மாற்றம் ஏற்படும் வரை, இலங்கை ஒரு வகையான “நிர்வகிக்கப்பட்ட பலவீனத்தை” (managed fragility) மட்டுமே அனுபவிக்கும்: அதாவது காகிதத்தில் ஸ்திரமாக இருக்கும், ஆனால் வெளிப்புற அதிர்ச்சிகளுக்கும் உள்நாட்டு விநியோக அழுத்தங்களுக்கும் அது எப்போதும் எளிதில் பாதிக்கப்படக்கூடியதாகவே இருக்கும்.

எழுதியவர் ✒️ ஈழத்து நிலவன்
தமிழ்த் தேசிய வரலாற்றாய்வாளர் | உலக அரசியல், பொருளாதாரம், உளவுத்துறை மற்றும் இராணுவ ஆய்வாளர்
24/05/2026